اوصاف آب در قرآن
«وجعلنا فيها رواسي شامخات و اسقيناكم ماء فراتا»(المرسلات-27) و در آن كوه هاي استوار و بلندي قرار داديم، و آبي گوارا به شما نوشانديم.» از جمله صفات آب در قرآن كلمه فرات است. اين واژه در لغت عرب به معناي عذب و شيريني است. راغب مي گويد: «الفرات الماء العذب» در اين آيه ابتدا به كوه هاي بلند و سربرافراشته اشاره مي شود و در پي آن سيراب نمودن انسان ها با آب خوش و شيرين بيان مي شود و اين از الطاف بزرگ الهي است كه آب باران، چشمه ها، نهرها و قنوات را كه از جمله منابع آب شرب مي باشند را شيرين و فرات قرار داده است، برخلاف آب هاي اقيانوس ها و درياها كه به تعبير قرآن«ملح اجاج» است، يعني شور و نمكين. ذكر كوه ها در كنار آب مطبوع و گوارا اشاره به اين نكته است كه كوه ها نيز منبع ذخيره نزولات آسماني و منابع آبي هستند و بين كوه، باران و آب ارتباط تنگاتنگي برقرار است. و در پايان اين نكته نيز متذكر مي شود كه در آداب ولادت فرزند در اسلام مستحب است كه كام نوزاد را با آب فرات سيراب نمايند كه مي تواند به معناي نهر فرات يا همين معنايي كه بيان شد، (يعني آب شيرين) باشد.
ادامه نوشته
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 18:9 توسط سید روح الله جیدی
|